Lato 2016 było urozmaicone kapryśną pogodą.

 Postanowiłam odwiedzić Joannę i jej rodzinkę, oraz spotkać najmłodszą kobietkę w mojej rodzinie córkę Joanny Zosię.

Chwile ustabilizowanej pogody wykorzystałam na mój plener i spotkanie z przyrodą.

Kolorystyka pól na Podlasiu oraz sierpniowe słońce wsparło moje malowanie podlaskiego

krajobrazu.

Malowałam również z Zosią , ona malując widok , jednak wsparła go duchem konia ,którego

namalowała . Obraz stał się ciekawy i pełen fantazji. No Zosia kocha swojego kuca na którym

szlifuje swoje jeździeckie umiejętności.

Czar kolorów , w tle wyłaniających się lasów spotęgował moje patrzenie i wybranie ciekawego pejzażu ,który wcześniej wypatrzyłam planując wyruszenie na otwartą

przestrzeń wsi podlaskiej. Spędziłam czas bardzo ciekawie patrząc z brzegu Bugu

na pięknie położony Drohiczyn. Nie ominęło mnie wejście do zamku w Korczewie

i dotknięcie kosmicznego kamienia- Menhir- który czeka na zwiedzających w parku

zamkowym. Porzucając tym razem Warmię i Mazury mogłam odkryć ponownie walory

pól i łąk podlasia.  Dostalam zadanie namalowania jabłek Joanny , oczywiście musiałam rozpracować kolorystycznie wykonane już zdjęcie przez Joannę i wyszukać formę by

martwa natura nie była martwa. Plener 2016 zakończyłam malując PORTOFINO- region

Ligurii gdzie wybudowano kościół św. Jerzego. Krajobraz wzbudza pragnienie obecności

w tym miejscu, kolorystyka z bajki.